Joanna Opiat – Bojarska – „Blogostan”

Joanna Opiat – Bojarska

„Blogostan”

Liczba stron: 308

Wydawnictwo: Replika, 2012

Pisanie mojego bloga zacznę od recenzji książki o… blogu. Autorka książki, podobnie jak ja – umysł ścisły, potwierdza, że do pisania nie jest niezbędne wykształcenie humanistyczne. Pisanie oddaje emocje, a emocje są te same, niezależnie od wykształcenia.

Wracając do książki, bohaterką „Blogostanu” jest Sylwia, która niedawno skończyła studia, znalazła pierwszą pracę i próbuje się odnaleźć w dorosłym życiu. Pomimo bycia w dwuletnim „szczęśliwym” związku z Patrykiem, czuje się samotna. Celowo napisałam „szczęśliwym” w cudzysłowie, ponieważ już od samego początku bardzo rzuca się w oczy niedojrzałe zachowanie jej chłopaka, który woli spędzać czas na graniu w gry niż z Sylwią.  Niestety Sylwia początkowo tego nie dostrzega i wydaje się idealizować swojego wybranka, pomimo tego, że pod jego wpływem zrywa kontakty ze wszystkimi znajomymi.

Ucieczką od samotności staje się blog, założony przez Sylwię w celu bieżącego komentowania jej życia. Wraz ze zwiększającą się ilością osób odwiedzających i komentujących wpisy, Sylwia coraz bardziej się od niego uzależnia i zatraca w wirtualnym świecie, co prowadzi do tragicznego końca.

Książka wywołuje u mnie mieszane uczucia. Z jednej strony jest bardzo dobrym przekrojem psychologicznym zachowań bohaterki, pokazuje jaką siłę ma uzależnienie od wirtualnego świata i jak łatwo jest zatracić się w tym świecie, jeśli w świecie rzeczywistym brakuje nam podpory. Ale z drugiej zaskakuje naiwnością, brakiem spostrzegawczości głównej bohaterki oraz dosyć prostym językiem.
Mimo wszystko powieść „Blogostan” warto przeczytać, ponieważ porusza bardzo ważne kwestie i na pewno nie da się o niej zapomnieć.